Παρασκευή, 12 Μαΐου 2017




El Yah *  ΙΑΛΔΑΒΑΩΘ * ΒΥΘΙΟΣ ΔΡΑΚΟΣ * ΑΡΧΕΚΑΚΟΣ ΟΦΙΣ * ΣΑΤΑΝΑΣ  ....Και ο ρόλος του υπό τους πόδας της θεάς Αθηνάς *

Ξεκινώντας αυτό το άρθρο θα έπρεπε να χαλάσω πολύ χρόνο για να ξεδιαλύνω , " Ποιός ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ο Ιαλδαβαώθ " , δεν είναι ο Εωσφόρος ( με τον οποίο σχετίζεται ) , δεν είναι ενα σωρό άλλες μορφές της κολάσεως με τις οποίες εχει ταυτιστή κατα καιρούς !

Είναι ο Αρχων του κόσμου τούτου !
Είναι κύριος της ύλης και πατέρας της πλάνης ( πειθώ ) είναι ο Βύθιος Δράκων που ζητάει ποιον να καταπιεί , είναι ο Dabalah Vedo της Βουντού , ειναι ο Σατανάς !
Είναι ο Ερί * Χθόνιος όφις που βλέπουμε στο πλευρό της θεάς Αθηνάς σε όλα της τα αγάλματα , το επίθετο του αυτο ειναι ταυτόσημο με τον εκκλησιαστικό ορισμό της κατάστασης υπαρξης του ως " Βύθιος "  μονο που ο πλούτος της ελληνικής γλώσσας είναι απόλυτα συγκεκριμένα περιγραφικός οσον αφορά την λέξη Εριχθόνιος και δηλώνει οχι μόνο τον βυθισμένο πολύ βαθιά , αλλά πολύ βαθιά στο σκοτάδι !

Ο Εριχθόνιος λοιπόν ειναι ο αρχαίος δράκος που ζεί πολύ βαθια στο σκοτάδι των εγκάτων της ύλης.

Αν και η πτώση Πύθωνα στην γη , και η μετεπειτα σχέση του  με την Εωσφόρο είναι ακριβώς αυτή που περιγράφεται στον μύθο του ευνουχισμού του Ουρανού απο τον Κρόνο ( Οπου φαλλός βάλε Πύθωνας ) μια εποχή κατακλυσμού και καταστροφής για την γή  , οπου παράλληλα, κάνει μέσα απο τα νερά την πρώτη της παρθενική εμφάνιση η Αφροδιτη , γεννημένη απο το σπέρμα του φαλού αυτου που είχε πέση στην γή ( μαζί με μια τεράστια ποσότητα ύδατος τετοιας ορμής και δυναμης που χώρισε την Αγγλία απο την Γαλλια με την οποια ενωνόταν , δημιουργόντας την Μάγχη )
 Η Αφροδίτη προηγήθηκε του Διός και των υπολοίπων θεών στην γή , για το λόγο αυτο ο Ομηρος σαν Καλυψώ ( μορφή της ιδίας ) την αναφέρει ως εξαδέρφη των θεών !

Η Αφροδίτη ή Λέαινα της θλιψης σχετιζόμενη με τον Πλανήτη Αφροδίτη ονοναζόταν και " Τέκνο της αυγής " οπότε έμεινε γνωστή και ως Εωσφόρος !

Η Εωσφόρος λοιπον σχετίζεται με τον Δράκοντα αλλα δέν ταυτίζονται , η μεν μία είναι " Λύκαινα " ο δέ ερπετό , οπότε ουδεμία σχέση !

Στα απόκρυφα λεγόμενα ευαγγέλια παραδόξως ο Ιαλδαβαώθ και η Εωσφόρος θεοποιούνται στο μέγιστο βαθμό , ίσως να μην ήταν αυτη η αρχική πρόθεση των πρώτων συγγραφέων που ήθελαν να παρουσιάσουν , οπως εγω τώρα με πολύ απλα λόγια " Κοσμικά θέματα " τα οποία ουτε κατα διάνοιαν δεν υπήρχαν οι επιστημονικές βάσεις για να μελετηθούν !

Μου είναι αδιάφορο αν οι Οφίτες γούσταραν να σοδομίζονται αντρες και γυναίκες με φίδια , σαν την Ολυμπιάδα ,αλλωστε και οι ιέρειες του Dabalah Vedo στις μυστικές τελετές ακόμα το κάνουν ως τυπικό της πίστεως τους , εγω εμαθα να διαφοροποιώ και να διαχωρίζω την πίστη απο την γνώση ετσι βγαίνουν λογικά και ευκολα αποδείξημα συμπεράσματα !

Αθηνά & Εριχθόνιος !
Η σχέση της Αθηνάς ( για την οποία ελάχιστα πράγματα γνωρίζουν πραγματικά οι άνθρωποι )με τον Εριχθόνιο Οφι γίνεται μεν φανερή απο τα αγάλματα τα οποία διάφοροι κατα καιρούς δοκίμασαν να αποσυμβολισουν παρουσιάζοντας τα Αρρητα των συμβολων της δικής τους ερμηνείας !

Ευτηχώς ή δυστηχώς στην μανία των πρωτων χριστιανων να εξαλειψουν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό , δεν υπολόγισαν οτι οποιος βαράει το σαμάρι μοιραία θα ανακαλύψει καποια στιγμή οτι το σαμάρι απεκτησε οπαδούς , έτσι ελληνικές μυστικές ιδέες και γνώσεις βρίσκονται μπολιασμένες σε κλειστούς κύκλους Χριστιανών μυστικιστών , με τελευταίους απο αυτούς τους Ναϊτες ιππότες !

Τα Άρρητα του συμβολισμού του αγάλματος της θεάς Αθηνάς και όλα αυτά τα μισοκρυμένα μυστικά και αλήθειες που βρίσκονται διάσπαρτα σε μύθους σχετικά με τον Ερεχθέα , την δημιουργία του πρώτου ανθρώπου απο χώμα και ζώσα πνοή , και φυσικα απο το ίδιο το ελληνικό όνομα του αρχαίου αυτού ερπετού που δεν είναι άλλο απο τον Δελφικό Πύθωνα ! συναντούνται αυτούσια στις διδασκαλίες των πρωτοχριστιανικών αποκρυφων μεν σήμερα , αλλα εκκλησιαστικά ενεργών τότε κειμένων !

Ας δούμε τι γράφει ενα απο τα απόκρυφα ευαγγέλια :

ΑΠΟΚΡΥΦΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΙΩΑΝΝΗ:

«Και η Σοφία της Επίνοιας, που είναι ένας αιώνας (ένα Υπερ-σύμπαν, μια διάσταση των…
Υπερ-Κόσμων της Αλήθειας)συνέλαβε μια σκέψη με την αντανάκλαση του αόρατου Πνεύματος.

Θέλησε να γεννήσει κάτι όμοιο με αυτή, δίχως την συγκατάθεση του Πνεύματος.
Και γέννησε παρά το ότι το πρόσωπο του αρσενικού της στοιχείου δεν το είχε εγκρίνει και δεν είχε συμφωνήσει.…

 Και χάρη στην ακατανίκητη δύναμη που υπάρχει μέσα της δεν παρέμεινε αδρανής, αλλά βγήκε από αυτήν ένα πλάσμα που ήταν ατελές και διαφορετικό από αυτήν [1] ( Δειτε μύθο Ερεχθέα ) ..
Και αυτό δεν έμοιαζε με την μητέρα του αλλά είχε άλλη μορφή.
Και όταν είδε το αποτέλεσμα της επιθυμίας της, αυτό μεταβλήθηκε σε μορφή φιδιού με πρόσωπο λιονταριού .
Και τα μάτια του έμοιαζαν με φωτιές αστραπής που ακτινοβολούσαν.
Εκείνη τότε το πέταξε μακριά της έξω από  εκείνο το χώρο, για να μην το δει κανένας από τους αθανάτους, διότι το είχε δημιουργήσει με άγνοια. ( Φυγάδευση Ερεχθέα).
 Και το περιέβαλε με μια φωτεινή νεφέλη, ώστε κανείς να μην μπορεί να το δει εκτός από το Άγιο Πνεύμα…
 και κάλεσε το όνομά του Ιαλδαβαώθ .
Αυτός είναι ο πρώτος άρχων (ο άρχων του κόσμου τούτου) [ΙΩΑΝ ΙΣΤ:11] που έλαβε μεγάλη δύναμη από την μητέρα του, και έφυγε από κοντά της και από τους χώρους όπου γεννήθηκε.
Έγινε ισχυρός και δημιούργησε για τον εαυτό του άλλους αιώνες (διαστάσεις) με μια φλόγα λαμπρής φωτιάς, ή οποία εξακολουθεί και τώρα να υπάρχει. ( Ηλιος )

Και έγινε ένα με την τρέλα του η οποία ενυπάρχει σε αυτόν και γέννησε για τον εαυτό του εξουσίες. …(Κατονομάζει τις δώδεκα εξουσίες του).
…Και έθεσε επτά βασιλείς ‒που αντιστοιχούν στα στερεώματα των ουρανών― πάνω από τους επτά ουρανούς  και πέντε πάνω από τα βάθη της αβύσσου, ( διάστημα/ Συμπαν ) για να βασιλέυουν εκει !

Και μοιράστηκε τη φωτιά μαζί τους ( Ηλιοι )αλλά δεν τους απομάκρυνε από τη δύναμη του φωτός το οποίο είχε λάβει από τη μητέρα του, διότι αυτός είναι σκότος αγνοίας».
Επειδή ήταν άρχοντας της φωτιάς…

[1] Ο Ερμής ο Τρισμέγιστος το διατυπώνει ως εξής:
[κεφ. Α§9: Ο Νους-Θεός,  αρσενικός-θηλυκός όντας, ζωή και Φως υπάρχων, γέννησε άλλο δημιουργό-Νου, από φωτιά και πνεύμα.
Αυτός ο δεύτερος Νους (ο Νους δημιουργός), δημιούργησε τους διοικητές του αισθητού κόσμου ο οποίος περικλείεται από επτά κύκλους ( Πλανήτες ) ,η διοίκηση των οποίων ονομάζεται Ειμαρμένη.] ( Αστρολογικές επιδράσεις των 7 πλανητών .
Ο Ευαγγελιστής Ιωάννης  συνεχίζει διευκρινίζοντας στο Απόκρυφο Ευαγγέλιο:

«Και όταν το φως αναμίχθηκε με το σκότος, έκανε το σκότος να λάμψει.
 Και όταν το σκότος αναμίχθηκε με το φως σκοτείνιασε το φως και έγινε ούτε φως ούτε σκότος αλλά εξασθένησε».

Έγινε δηλαδή ανταυγή, και λυκό-φως· και το υποβαθμισμένο αυτό φως, εκδηλώθηκε σαν φλόγα.
 Τα κείμενα του Ερμή του Τρισμέγιστου το επισημαίνουν με σαφήνεια στο πιο πάνω Κεφ. Α§9

Σε αυτήν την " Εσχάτη Φλόγα " και το Λυκόφως των Θεών εχω αναφερθεί σε αλλες αναρτήσεις μου ,  σχετικά με το τέλος αυτού του " σύμπαντος -κόσμου " αλλα δεν είναι της παρούσης αυτο το θέμα που ούτος ή αλλος εχει αναλυθεί !

Πύθων & Πειθώ

Στις γραφές αναφέρετε το γεγονός της συνάντησης του Χριστού με μια κοπέλα μάντιδα η οποία κυριευόταν απο " Πνέυμα Πύθωνος " ο Χριστός την θεράπευσε και η κόπέλα εχασε την δύναμη της , φυσικά είναι το ίδιο πράγμα που σήμερα λεμε βουντού , η ιερεια κυριέυετε και προφητέυει , σε αυτό οφείλη τον τίτλο της και η Δελφική Πυθία η οποία χρησιμοποιούσε ηλεκτροφόρο τρίποδα απο χαλκό στον οποίο πάνω εριχναν ξύδι , οι αναθυμιάσεις πράγματι ήταν δυσώδεις αλλα ο ηλεκτρισμός που περνούσε απο το σώμα της γυναίκας ενεργοποιούσε κεντρα του εγκεφάλου που δεν γνωρίζουμε σήμερα πως λειτουργούν !

Ο Πύθωνας σαν οντότητα είναι κύριος της Πειθούς , δηλαδή των εκάστοτε πεποιθήσεων , για το λόγο αυτό κάθε " αληθές  μαντείο ' αποκαλούνταν " Πειθόχρηστον " κρατούσε κάθε γνώση και αλήθεια , ( Την απόλυτη γνώση και την μόνη αλήθεια )  αν και ο εχέφρων ξέρει οτι δεν υπάρχει πιο παραπλανητικό απο ενα οφθαλμοφανές γεγονός !
Ο Πυθων αντιτίθεται στην αρχή της μάνας του οσον αφορά  την ύλη και την εξέλιξη , μια λογική αρχή ( που καταργεί δια της πίστεως ) η οποία εφαρμόζεται στο ΣΚΑΚΙ : " Αυτό που μοιάζει προφανές δεν είναι πάντα αυτό που συνέβη ή αυτό που πρόκειτε να συμβεί"..

Ο Εχέφρων ας διανοηθεί την αλήθεια αυτή..!

ΑΦΡΟΔΙΤΗ & ΠΥΘΩΝΑΣ

Αναφέρθηκα πρίν στην ταυτόχρονη εμφάνιση στην γή της Αφροδίτης και του Πύθωνα, και αλλου εχω αναφερθεί και αναλύση την χυδαία σχέση τους !

Ο Πύθωνας είναι ο δημιουργός της ύλης και των εφήμερων μορφών , η αρχή και θεός κάθε κακού και μοιραίο τέλος του.

Ο Πύθωνας όμως δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρις την Εωσφόρο Λύκαινα  για εναν λόγο που σίγουρα ελάχιστη απο όσους διαβάζουν αυτές τις γραμμές το ξέρουν , το οτι αυτή η Μεγάλη Πόρνη που καβαλά χυδαία το θηρίο κατέχει τα μυστικά της πορνείας , αυτή η λέξη είναι απο τα χριστιανικά κείμενα αλλά θα προκαλέσει έκπληξη η αρχική έννοια της " επ ' αμοιβή νύμφευσης " που μπορεί να το λέμε Προίκα σήμερα , όμως οποιαδήποτε αγορά γυναίκας κατα τους πρώτους χριστιανούς που θεώρούσαν ισότιμα μέλη τοσο τους αντρες οσο και τις γυναίκες ήταν ισότιμο της πορνείας !

Για να γίνει κατανοητό αυτό που θέλησαν να πολεμήσουν οι πρώτοι χριστιανοί , αυτό το οποιο ήταν θεσμός στην αρχαία Ελλαδα πρέπει να δούμε ποια ήταν η Πειθώ και ποια η σημασία της !
Στην ελληνική μυθολογία η Πειθώ ήταν η θεά που προσωποποιούσε την πειθώ, τη μεγάλη και πολύπλευρη δύναμη του ανθρώπινου λόγου. Η Πειθώ ωστόσο εμφανίζεται αρχικώς ως θεότητα όχι του λόγου, αλλά της ερωτικής δράσεως, δηλαδή του έρωτα και του γάμου. Αναφέρεται, κάπως συγκεχυμένα, ως κόρη της Αφροδίτης και του Ερμή. Η Πειθώ λατρευόταν άλλοτε ως αυτόνομη θεότητα και άλλοτε ως βοηθός άλλων θεοτήτων, όπως της Αφροδίτης, του Πόθου, του Ιμέρου, των Ωρών και των Χαρίτων. Σπανιότερα το κύριο όνομα «Πειθώ» απαντάται ως επίθετο και θρησκευτική επίκληση της θεάς Αφροδίτης και της θεάς Αρτέμιδος. Στην περίπτωση του αρχαιοελληνικού γάμου, η σχέση της Πειθούς ήταν βαθύτερη, επειδή ο γαμβρός έπρεπε να διαπραγματευθεί με τον πατέρα της υποψήφιας νύφης (και να τον πείσει) ως προς τα οικονομικά του προκειμένου να την παντρευτεί. Οι πιο επιθυμητές γυναίκες προσέλκυαν πολλούς υποψήφιους μνηστήρες και ο πειστικός λόγος καθόριζε συχνά τον βαθμό επιτυχίας τους (πρβλ. και την ομοιότητα των λέξεων «πειθώ» και «πόθος»)

Η αντίστοιχη της Πειθούς στη ρωμαϊκή μυθολογία ήταν η Σουαδέλα. Εξάλλου, με το όνομα Πειθώ απαντάται και μία από τις Ωκεανίδες (η Θεογονία αναφέρει ακόμα και τη θεά ως κόρη του Ωκεανού και της Τηθύος)..




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου